लालीगुरांश (सिर्जना भण्डारी)
मन र भावनामा
विश्मयताको त्वाँलो छाएकोछ
प्रज्ञा, भाव, विचार,
शव्द शुन्य भएकोछु
त्यसैले अव म
आफैंमा फर्कन चाहान्छु
आफैंलाई पढ्न चाहान्छु
आफैंलाई जान्न चाहान्छु
आफूमा स्थिरता चाहान्छु
गहिरामा डुब्न चाहान्छु
दिव्यताको यात्रा चाहान्छु
हृदाकाशमा प्रवेश चाहान्छु
परमात्माको सानिध्य चाहान्छु
कोलाहलबाट मुक्ति चाहान्छु।
तिमीपनि आफैंलाई पढ
सबैकोलागि सहज बन
आफू भित्रै फर्क
आफ्नै गहिराईमा डुब
आफ्नो हृदयमा हेर
त्यहीं कतै भेटिनेछु
कहीं जानुछैन अव
तिमीलाई राम्ररी चिनेकोछु
तिम्रो हृदयलाई बुझेकोछु
हृदयमा तिमीलाई सजाएकोछु
तिमीबाट आल्हादित भएकोछु
तिमीमै डुव्न चाहान्छु
मैले मलाई भेटेकोछु
आफ्नो घर फर्केकोछु
छैन कुनै सहारा
छैन अर्को विकल्प
तिमीलाईनै अमूल्य जीवनको
आत्यन्तिक गन्तव्य ठानेकोछु ।
त्यसैले अव अनावश्यक
No comments:
Post a Comment