सवाल खुदसे, सवाल तुझसे !

               लालीगुरांश  (सिर्जना भण्डारी)

जिस रिस्तेकी कोही नामही नहीं 
उस रिस्तेसे इत्नी लगाव क्युं
जिस रिस्तेकी कोही पहिचानही नहीं
उस रिस्तेसे इत्नी सुकुन क्युं !?

जिस रिस्तेमें जाना मुम्किनही नहीं
उस रिस्तेसे इत्नी सपने क्युं
जिस रिस्तेको दुनिया गाली देतीहै
उस रिस्तेसे प्रेमके अमृत क्युं  !?

जो इन्सानसे कभि पहिचानही नहीं
उसकी छवि हरपल हृदयमे क्युं
जो इन्सान कभि आएगाही नहीं
जीन्दगीमे उसकी इत्नी इन्तजारी क्युं  !?

अन्जान डरसे तन दुर भागतीरही
खोनेके डरसे मन पाश आतीरही
सुकुनके पलकी आश हृदय सजातीरही
बाधाएं बढ्तीगई आँखे नम होतीरही  !!

तुम्हे चाहनेसे हृदयको सुकुन मिल्ताहै
तुम्हे खोनेके डरसे बेकरारी बढ्तीहै
तुम्हे पाना नसिबमें लिखाही नहीं
तुम्हे खोना मेरेलिए सम्भवही नहीं  !!

मै खुदसे सवाल करकरके थकगइ,

जिस रिस्तेकी कोही नामही नहीं 
उस रिस्तेसे इत्नी लगाव क्युं
जिस रिस्तेकी कोही पहिचानही नहीं
उस रिस्तेसे इत्नी सुकुन क्युं !?

जिस रिस्तेमें जाना मुम्किनही नहीं
उस रिस्तेसे इत्नी सपने क्युं
जिस रिस्तेको दुनिया गाली देतीहै
उस रिस्तेसे प्रेमके अमृत क्युं  !?

जिस रिस्तेको दुनिया गाली देतीहै
उस रिस्तेसे प्रेमके अमृत क्युं  !?

तुम्हारे बिना कुछ नहीं है

                           लालीगुरांश  (सिर्जना भण्डारी)

मुझे नहींथा पता यारा
इसकदर बनजाओगे मेरे खुदा !

तेरे प्यारमे डुबगए हम
तेरे खुस्बुमे खोगए हम

तेरे यादोमे होगए गुम

तेरे बाहोमे पिघलगए हम
तेरे गलियोमे गुमगए हम !

तुम्ही मिठीमिठी यादोकी हरलहरमे
तुम्ही धडकते दिलकी हरधड्कनमे
तुम्ही मेरे हरसुखदुःखके पलपलमे

तुम्ही साथी रास्तोके हरकदममे 
तुम्ही घने रातोके हरप्रहरमे !

तुम्हारे बिना दिल लगताहीनहीं
तुम्हारे बिना दिन कट्ताहीनहीं
तुम्हारे बिना साँस चलताहीनहीं
तुम्हारे बिना पल गुजरताहीनहीं 

तुम्हारे बिना जिनेकी इच्छाहीनहीं !

तुम होतो दुनिया हंसीहै
तुम होतो दिलमे खुशीहै
तुम होतो दुनिया सजीहै
तुम होतो जीवन सजीहै
तुम नहींतो दुनिया थमजातीहै !

मुझे नहींथा पता यारा
इसकदर बनजाओगे मेरे खुदा !
मुझे नहींथा पता यारा
इसकदर बनजाओगे मेरे खुदा !!

 

हृदय चोर्ने चोर प्रेमिलाई धन्यवाद !

                    लालीगुरांश  (सिर्जना भण्डारी)

चोरी हुनु संधै कहाँ नराम्रो हो र
चोरीले संधै कहाँ खालि मात्र गराउछ र
हृदय चोराएर त हेर एकफेर
हृदय चोरीएर खालि भएको ठाउँमा
स्मृति र कल्पनाका अमृतमय हिरामोतिहरु भरिने रहेछन्
हरस्मृति आनन्दको मुहान बन्ने रहेछ
हरकल्पना भविश्यको आशा बन्ने रहेछ
हरयाद जिवन्त जीवन बन्ने रहेछ
हरश्वास रेशमी बन्ने रहेछ
हरपाइला गन्तव्यतिर बढ्ने रहेछ
हरशव्द अमृत बन्ने रहेछ
हरआभासले मूर्तरुप लिने रहेछ
हरआश्वासन विश्वास भन्ने रहेछ
हरहेराइ मादक हुने रहेछ
हरदृश्य मोहक हुने रहेछ

हरआशा प्रतिक्षा बन्ने रहेछ

हरगतिविधि सुन्दर बन्ने रहेछ
हरफूल सुगन्धित हुने रहेछ
सारा प्रकृति स्वर्ग लाग्ने रहेछ
जीवन परमात्माको प्रकाशले जगमगाउने रहेछ
त्यसैले म आव्हान गर्छु तिमीलाई
हे, मेरो हृदय चोर्ने चोर प्रियतम
आउ अझै चोरिदेउ मलाई, लुटिदेउ मलाई
म अझै चोरिन अनि लुटिन तयार छु
किनकी, किनकी.... अमं.... यही चोरीले
मलाई खालि गर्यो, होइन होइन भरिदियो
म खालि होइन मालामाल भएं, भरिएं

प्रेम रुपी अमृत, हिरामोति, जवाहरात
मेरो जीवनमा आए, म मा पूर्णता छायो

मैले चाहेको पनि, नचाहेको पनि सबै पाएँ
तसर्थ,
चोरी हुनु संधै कहाँ नराम्रो हो र
चोरीले संधै कहाँ खालि मात्र गराउछ र
हृदय चोराएर त हेर एकफेर
हृदय चोरीएर खालि भएको ठाउँमा
स्मृति र कल्पनाका हिरामोतिहरु भरिने रहेछन् 

हरस्मृति आनन्दको मुहान बन्ने रहेछ
हरकल्पना भविश्यको आशा बन्ने रहेछ !

 

हरस्मृति आनन्दको मुहान बन्ने रहेछ
हरकल्पना भविश्यको आशा बन्ने रहेछ !!